YOUTH CORNER (3)

വിദ്യാര്‍ത്ഥികളില്‍ ഉത്കണ്ഠയും ആകുലതയും വളര്‍ത്തി പരീക്ഷാകാലം വരവായി. ഭാവിയും വിജയപരാജയവും നിര്‍ണയിക്കുന്നതിനാല്‍ പരീക്ഷകള്‍ ശരിക്കും പരീക്ഷണങ്ങളാണ്. ആദ്യമായി അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പൊതുപരീക്ഷയായതിനാല്‍ എസ്എസ്എല്‍സി ഏറെ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നു. വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ പോലെ തന്നെ രക്ഷിതാക്കളും സമൂഹവും സര്‍ക്കാറും ഈ പരീക്ഷയെ മറികടക്കേണ്ട നാഴികക്കല്ലാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ ഈ പരീക്ഷയെ ഭയക്കാന്‍ കാരണവും ഇതുതന്നെ.

പരീക്ഷപ്പേടി ഇല്ലാതിരിക്കാന്‍ പ്രഥമ ചികിത്സ വേണ്ടത് രക്ഷിതാക്കള്‍ക്കാണ്. കുട്ടി തോറ്റാലോ എന്ന ഭീതി നിമിത്തം അവര്‍ സദാസമയവും പഠിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കും. ഇവന്‍/ഇവള്‍ പഠിക്കുന്നില്ലെന്ന് മറ്റുള്ളവരോട്  പരാതി പറയും. കുട്ടികളോട് ഭീഷണി സ്വരത്തില്‍ സംസാരിക്കും. വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ മനസ്സില്‍ നിരാശയുടെ കരിനിഴല്‍ വീഴ്ത്താന്‍ ഇതൊക്കെ ധാരാളം.

പഠനത്തില്‍ പിന്നാക്കം നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും മടിയന്‍മാര്‍ക്കും മാത്രമല്ല മിടുക്കന്‍മാരായ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും പരീക്ഷ മാനസിക പിരിമുറുക്കവും പേടിയുമുണ്ടാക്കും. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി തലവേദന, ഛര്‍ദി, പനി, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ ശാരീരികാസ്വസ്ഥതകളും പരീക്ഷാകാലങ്ങളില്‍ കുട്ടികളില്‍ ദൃശ്യമായേക്കാം. അത് അഭിനയമാണോ എന്നു പോലും രക്ഷിതാക്കള്‍ സംശയിക്കാറുണ്ട്.

സധീരം പരീക്ഷയെ നേരിടാന്‍ കഴിയണം. അതിന് പരീക്ഷയെ കൂളായി കാണുകയാണ് മാര്‍ഗം. പരീക്ഷാവിജയം ജീവിതത്തില്‍ അതിനിര്‍ണായകവും അന്തിമവുമാണെന്ന വിചാരം രക്ഷിതാക്കളും പഠിതാക്കളും ഒഴിവാക്കണം. പരാജയം ജീവിതത്തിലെ മഹാദുരന്തമാണെന്ന ചിന്തയും പാടില്ല.

ബുദ്ധിപരമായ മേന്മ, പ്രതിഭാത്വം, ഓര്‍മശക്തി, ചിട്ടയൊത്ത പഠനം തുടങ്ങിയവ മൂലം ഉയര്‍ന്ന സ്ഥാനം നേടിയെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞെന്നുവരാം. എന്നാല്‍ കഴിവിനും സാമര്‍ത്ഥ്യത്തിനുമൊപ്പം സ്രഷ്ടാവിന്റെ സൗഭാഗ്യം കൂടി വേണം. അത് എല്ലാവരിലും എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഒരേപോലെ ആയിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല. ഈ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം അംഗീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തോടെ കഠിനാധ്വാനം തുടരുകയും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇത് കുട്ടികളുടെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ അസ്വസ്ഥതകള്‍ കുറക്കാന്‍ സഹായകമാകും.

എസ്. എസ്. എസ.് എല്‍. സിയില്‍ ഗ്രേഡിങ്ങ് വന്നതോടെ പരാജയഭീതി ഇല്ലാതായി. റാങ്കിനെ ചൊല്ലിയുള്ള പിരിമുറുക്കവും ഇല്ല. പണ്ട് ഫലപ്രഖ്യാപനത്തിനു ശേഷം എത്രയെത്ര ആത്മഹത്യകളായിരുന്നു പത്രങ്ങളില്‍. ഇന്ന് ആ സാഹചര്യം മാറി.  വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ കഴിവുകള്‍ വിലയിരുത്താനുള്ള നൂതന രീതികള്‍ ഇന്നു ധാരാളമാണ്. പ്രോജക്ടിലൂടെയും കൂട്ടായപ്രവര്‍ത്തനത്തിലൂടെയും അവരുടെ അന്വേഷണത്വര പരിപോഷിപ്പിക്കാനും ആശയവിനിമയ ശേഷി കരുത്തുറ്റതാക്കാനും സാധിക്കും. സെമിനാര്‍, അസൈന്‍മെന്റ്, റിക്കാര്‍ഡ്‌സ്, കളക്ഷന്‍ തുടങ്ങിയ സ്വയം പഠന-പരിശീലനത്തിലൂടെ നേടിയെടുത്ത അറിവും പരീക്ഷാഹാളില്‍ ഏറെ ഗുണം ചെയ്യും. പരീക്ഷക്കു വേണ്ടി തത്കാലം പഠിച്ചുണ്ടാക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ പാഠങ്ങള്‍ അന്നന്നു സ്വായത്തമാക്കുന്നതാണ് ശാസ്ത്രീയമെന്നതു മറ്റൊരു കാര്യം.

കാണാപാഠം പഠിച്ചത് രേഖപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല, വിശകലനംചെയ്യാനും നിഗമനങ്ങളിലെത്തിച്ചേരാനും ചിന്താശേഷി അളക്കാനുമെല്ലാമുള്ള അവസരങ്ങള്‍  ആധുനിക പരീക്ഷാരീതികളില്‍ കാണാം. പഠിച്ച ഭാഗങ്ങള്‍ വിസ്മൃതിയിലാകാതിരിക്കാന്‍ ആവര്‍ത്തനം നല്ലതാണ്. മറ്റു പ്രവൃത്തികളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുമ്പോഴും യാത്രയിലുമെല്ലാം പാഠഭാഗങ്ങള്‍ ഓര്‍മിച്ചെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക. പ്രയാസം തോന്നുന്നവ ഇതിനായി കുറിച്ചുവെക്കുകയുമാവാം. പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍ പരീക്ഷാദിനങ്ങളില്‍ പഠിക്കാന്‍ തുനിയുന്നതിനെക്കാള്‍ കഴിഞ്ഞവ ഓര്‍മ പുതുക്കുകയാണ് നല്ലത്. അത് പഠിച്ചില്ലല്ലോ, ഇത് പഠിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന് വെപ്രാളപ്പെടുന്നതിനു പകരം എന്തെല്ലാം അറിയാമെന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. സമചിത്തതയും ഉത്സാഹവും നഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ അറിയാവുന്നവ പോലും പകര്‍ത്താനാവാതെ വന്നേക്കാം.

പഠനത്തിന് വിഘാതമാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ പരമാവധി സൂക്ഷിക്കണം. കളി, സദ്യ, വിരുന്ന്, സിനിമ, ടിവി, സീരിയല്‍ പോലുള്ളവ ഈ ഘട്ടത്തില്‍ ഒഴിവാക്കാം. ഏകാഗ്രതക്കു തടസ്സമായ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുകയും വേണം. കൃത്യമായ ഭക്ഷണം, മതചിട്ട, അനുഷ്ഠാന കര്‍മങ്ങള്‍ എന്നിവ മന:സന്തോഷം നല്‍കും.നാരുകള്‍ കൂടിയതും കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞതുമായ ഭക്ഷണമാണ് ഉത്തമം. കാരറ്റ്, ഇലക്കറികള്‍ ഭക്ഷണത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുക. പ്രാതല്‍ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്. പോഷകസമൃദ്ധമായ പ്രാതല്‍ പഠനത്തിന് നല്ല തുടക്കം തരും. മാംസ്യം കൂടുതലുള്ള മുട്ട, പാല്‍, മുളപ്പിച്ച ധാന്യങ്ങള്‍, പയറുകള്‍ കഴിക്കണം. രാത്രി ഏറെ ഉറക്കമൊഴിവാക്കരുത്. നേരത്തേ ഉറങ്ങി നേരത്തേ എണീക്കുക. ശുഭാപ്തി വിശ്വാസിയാവുക. ആത്മ വിശ്വാസത്തോടെ മുന്നേറുക. വിജയം നിങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമുണ്ട്.

നാഥന്‍ തുണക്കട്ടെ.

Posted On Wednesday, 28 February 2018 11:53 Written by

അന്യന്റെ സ്വകാര്യതകളിലുള്ള അനാവശ്യമായ താല്പര്യപ്രകടനവും എത്തിനോട്ടവുമാണ് പരദൂഷണത്തിന്റെയും കിംവദന്തികളുടെയും രൂപം കൈവരിക്കുന്നത്. മുമ്പൊക്കെ നാവു കൊണ്ട് ചെയ്തിരുന്ന പരദൂഷണങ്ങള്‍ ഇന്ന് ഇലക്‌ട്രോണിക് സംവിധാനങ്ങളുടെയും വാര്‍ത്താവിനിമയ സാങ്കേതിക വിദ്യകളുടെയും കടന്നുവരവോടെ പുതിയ തലങ്ങളിലെത്തിയിരിക്കുകയാണ്.


ഫേസ്ബുക്കും വാട്ട്‌സ്ആപ്പും പോലുള്ള സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കുകളിലൂടെ പ്രചരിക്കുന്ന പരദൂഷണങ്ങളും കിംവദന്തികളുമുണ്ടാക്കുന്ന സാമൂഹ്യപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്. മൊബൈല്‍ ഫോണും അതില്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ് കണക്ഷനും കൂടിയായപ്പോള്‍ പണ്ടത്തെ അടുക്കള പരദൂഷണങ്ങള്‍ ഇന്ന് ഇ-പരദൂഷണങ്ങളായി മാറി. മുമ്പ് വ്യക്തിപരമായ സാന്നിധ്യംകൊണ്ടു മാത്രം നടക്കുമായിരുന്ന പരദൂഷണങ്ങളും കിംവദന്തികളും ഇന്ന് റിമോട്ട് കണ്‍ട്രോളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അതിനെക്കാളുപരി അത് അതിവേഗതയില്‍ പ്രചരിക്കുകയും ഇന്റര്‍നെറ്റ് ഭണ്ഡാരത്തില്‍ സ്ഥിരമായി നിലനില്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നത് അതിന്റെ ഭീകരാവസ്ഥയെ കാണിക്കുന്നു. പക്വതയും പാകതയുമെത്താത്ത കുട്ടികള്‍ അതില്‍ ഭാഗഭാക്കാകുക കൂടി ചെയ്യുമ്പോള്‍ പ്രശ്‌നം കൂടുതല്‍ ഗുരുതരമാവുന്നു.


പരദൂഷണങ്ങളും കിംവദന്തികളും അപവാദപ്രചരണങ്ങളും കച്ചവടവത്കരിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. ഓരോ പരദൂഷണവും കിംവദന്തിയും മെസേജുകളായി മൊബൈല്‍ ഫോണുകളില്‍നിന്നും മൊബൈല്‍ ഫോണുകളിലേക്കും കമ്പ്യൂട്ടറുകളില്‍ നിന്നും കമ്പ്യൂട്ടറുകളിലേക്കും പായുമ്പോള്‍ അത് പണത്തിന്റെ രൂപത്തില്‍ ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തകകളുടെ കീശകള്‍ നിറക്കുകയാണ്. ഇതില്‍ ബോധപൂര്‍വം പങ്കെടുക്കുന്ന വിശ്വാസി മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് വിധിദിനത്തില്‍ തന്റെ തുലാസ്സില്‍ തിന്മയുടെ ഭാഗവും ഒപ്പം കനം തൂങ്ങുമെന്നാണ്. മെസേജുകള്‍ ടൈപ്പു ചെയ്യാനുപയോഗിച്ച വിരലുകളും വിധിദിനത്തില്‍ സാക്ഷി പറയാനുണ്ടാകുമെന്നാണ് ഓര്‍മിക്കേണ്ടത്.


പരദൂഷണത്തെ അല്ലാഹുവും നബിതിരുമേനിയും കഠിനമായി നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാവിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് അതിനെ ശ്രദ്ധാപൂര്‍വം ഉപയോഗിക്കാന്‍ പലവുരു സ്വഹാബികളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് നാവിന് പകരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് മൊബൈല്‍ ഫോണുകളാണെന്ന് മാത്രം. ശ്ലീലവും അശ്ലീലവും ഇന്ന് സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ നിര്‍ബാധം പ്രചരിക്കുന്നുണ്ട്. ഖുര്‍ആനിന്റെ താക്കീത് നോക്കൂ: ”സത്യവിശ്വാസികളില്‍ അശ്ലീലം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതില്‍ കൗതുകം കാട്ടുന്നവര്‍ക്ക് ഇഹത്തിലും പരത്തിലും നോവേറിയ ശിക്ഷയുണ്ട്.” (അന്നൂര്‍ 19)


ഈ വചനത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വചനങ്ങളില്‍ പ്രവാചകപത്‌നി ആഇശ(റ)യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപവാദപ്രചരണത്തെയും അതിലുള്‍പ്പെട്ടവരെയും കഠിനമായി ശാസിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഒരു സത്യവിശ്വാസി അത്തരം അശ്ലീല വാര്‍ത്തകള്‍ ഒരിക്കലും പിന്തുണക്കരുത് എന്ന് അല്ലാഹുതന്നെ ഖുര്‍ആനില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ”പാഴ്‌മൊഴികള്‍ കേട്ടാല്‍ അവരതില്‍ നിന്നു വിട്ടകലും” (ഖസ്വസ്വ് 55). 2000-ലെ ഐ ടി ആക്ട് 67-ാം അനുഛേദത്തില്‍ അശ്ലീല പ്രചരണത്തിനെതിരെ ശിക്ഷാനടപടിയുണ്ട്.


പരദൂഷണത്തെ സഹോദരന്റെ ശവം ഭുജിക്കുന്നതിനോടാണ് അല്ലാഹു ഉപമിച്ചത്. വ്യക്തിഹത്യ, താറടിച്ചുകാണിക്കല്‍, കരിയര്‍ നശിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ആസൂത്രിതശ്രമം എന്നിങ്ങനെ അനവധി രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും ഇവ പൊതുജനമധ്യേ കടന്നുവരുന്നുണ്ട്.


കേട്ടുകേള്‍വിയെ അപ്പാടെ വിശ്വസിച്ചാല്‍ വ്യക്തിക്കുമാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിനും ആപത്താണ്. സാമുദായിക സ്പര്‍ധയുണ്ടാക്കുന്ന കിംവദന്തികള്‍ സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കുകളിലൂടെ പ്രചരിക്കുന്നതിന്റെ ആപത്തുകള്‍ അസമിലും മുസഫര്‍നഗറിലും അരങ്ങേറിയ കൂട്ടക്കൊലകളിലൂടെ നാം കണ്ടതാണ്. ഖുര്‍ആന്‍ പറയുന്നു: ”വിശ്വസിച്ചവരേ, വല്ല കുബുദ്ധിയും എന്തെങ്കിലും വാര്‍ത്തയുമായി നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നാല്‍ നിജസ്ഥിതി വ്യക്തമായി അന്വേഷിച്ചറിയുക. കാര്യമറിയാതെ ഏതെങ്കിലും ജനതക്ക് നിങ്ങള്‍ വിപത്ത് വരുത്തിവെക്കാതിരിക്കാനാണിത്” (അല്‍ഹുജുറാത്ത് 6).


വാര്‍ത്തകള്‍ പോലും തട്ടിപ്പിനും മാനഹാനിക്കും അവലംബമാക്കുന്ന കാലത്ത് പത്രധര്‍മം കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടുന്നു. വ്യക്തികളിലൂടെയോ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയോ വരുന്ന ഏത് വാര്‍ത്തയും അതേപടി വിശ്വസിക്കരുതെന്നും അതിന്റെ നിജസ്ഥിതി അറിയേണ്ടത് വിശ്വാസിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്നുമാണ് മേല്‍വചനത്തില്‍ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.
വിദ്യാര്‍ഥികളുള്‍പ്പെടുന്ന ചെറുപ്പക്കാരുടെ സമൂഹം ഇന്ന് മൊബൈല്‍ വാട്‌സ്ആപ്പ് വാര്‍ത്താപ്രചാരണത്തില്‍ രമിച്ചുകഴിയുകയാണ്. ഊണിലും ഉറക്കിലും ഇയര്‍ഫോണുകള്‍ ഫിറ്റ് ചെയ്താണ് അവര്‍ കഴിയുന്നത്. വാര്‍ത്താവിനിമയ രംഗത്തെ അത്ഭുതകരമായ വളര്‍ച്ചകൊണ്ട് അനേകം ഗുണഫലങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നത് വാസ്തവമാണ്. എന്നാല്‍ ആഗോളസ്രോതസ്സുകളില്‍ നിന്നും മൊബൈലിലൂടെ കടന്നുവരുന്ന ദൃശ്യവും ശ്രാവ്യവുമായ എല്ലാ ശരി-തെറ്റുകളില്‍ നിന്നും ശരിയെ മാത്രം വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ വിശ്വാസികള്‍ ജാഗ്രത കാണിക്കണം. സൃഷ്ടിപ്പിനൊപ്പം വിവേചന ശക്തിയും നല്‍കി അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരാണ് മനുഷ്യര്‍. തെറ്റിനെ ഏത് രീതിയില്‍ തടയണമെന്നും നാം ശീലിക്കണം.

Posted On Wednesday, 28 February 2018 11:53 Written by

വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയില്‍ പൂര്‍വകാല മുസ്‌ലിംകള്‍ വഹിച്ച പങ്ക് ശാസ്ത്രലോകം ഒന്നടങ്കം അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. അവരുടെ നിരീക്ഷണങ്ങളുടേയും കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുടേയും അടിത്തറയിലാണ് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം കെട്ടിപ്പടുത്തതു തന്നെ എന്ന് പറയുന്നതാകും ശരി. തങ്ങളുടെ കാലത്ത് ഗ്രീക്കുകാരും പേര്‍ഷ്യക്കാരും കല്‍ദാനികളും ഇന്ത്യാക്കാരും അറബികളും കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന എല്ലാ വൈദ്യവിജ്ഞാനങ്ങളും അവര്‍ പഠിച്ചു. ഗാലന്റെയും ഹിപ്പോക്രിറ്റിന്റെയും ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ അറബിയിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. വൈദ്യവിജ്ഞാനത്തിന്റെ കുത്തകതന്നെ അവര്‍ കൈവശപ്പെടുത്തി. അറബിയില്‍ ധാരാളം വൈദ്യശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ രചിക്കപ്പെട്ടു. ഹിജ്‌റ നാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ബഗ്ദാദില്‍ മാത്രം 860 വൈദ്യന്മാരുണ്ടായിരുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സൈഫുദ്ദൗല ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുമ്പോള്‍ കൂടെ 24 വൈദ്യന്മാരുണ്ടാകും. പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ വൈദ്യത്തില്‍ വൈഭവം നേടിയ വനിതകളുമുണ്ടായിരുന്നു. സഹ്‌റുല്‍ അല്‍ദലുസിയുടെ പുത്രന്റെ പേരമകളും അവളുടെ മക്കളും പ്രസിദ്ധരായ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ആയിരുന്നു. മന്‍സൂറിന്റെ കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകളെ ചികിത്സിച്ചിരുന്നത് ഇവര്‍ മാത്രമായിരുന്നു.
മുസ്‌ലിംകള്‍ വൈദ്യത്തില്‍ പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തി. കുഷ്ഠരോഗത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥം ആദ്യമായി രചിച്ചത് അവരാണ്. മയക്കി കിടത്താന്‍ ആദ്യമായി വരക ധാന്യം ഉപയോഗിച്ചതും ഭ്രാന്തിന് ചികിത്സിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചതും മുസ്‌ലിംകളാണ്. ഇന്ത്യയില്‍നിന്ന് ധാരാളം പച്ചമരുന്നുകള്‍ വരുത്തി പഠനഗവേഷണം നടത്തിയ മുസ്‌ലിംകള്‍ ഫാര്‍മസി വിജ്ഞാനശാഖയെ വികസിപ്പിച്ചു. ഇന്ത്യയിലെ പറിച്ചെടുക്കുന്ന മരുന്നുകള്‍ പലതിന്റെയും പേരുകള്‍ അറബിയില്‍ അതേ രൂപത്തില്‍ തന്നെ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. ഫ്രഞ്ചുകാര്‍ ഔഷധ പഠനത്തില്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോഴാണ് മുസ്‌ലിംകള്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ എത്രമാത്രം ഗവേഷണം നടത്തിയെന്ന് ബോധ്യമാവുക. ആശുപത്രികളുടെ നിര്‍മ്മാണത്തിലും അവര്‍ മികച്ച സംഭാവനകള്‍ അര്‍പ്പിച്ചു. ബീമാരിസ്താന്‍ എന്ന പേര്‍ഷ്യന്‍ പദമാണ് അന്ന് ആശുപത്രികള്‍ക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ആദ്യമായി ആശുപത്രികള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചത് ഹി.88ല്‍ വലീദുബ്‌നു അബ്ദില്‍ മലിക് ആണ്. അദ്ദേഹം കുഷ്ഠരോഗികളെ പ്രത്യക സ്ഥലത്ത് പാര്‍പ്പിച്ചത് അവര്‍ക്ക് സജന്യമായി ഭക്ഷണം നല്‍കാനായിരുന്നു. ബഗ്ദാദിലെ ആശുപത്രികണ്ടപ്പോള്‍ മറ്റ് പട്ടണങ്ങളും അവയെ അനുകരിച്ച് ആശുപത്രികള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.


വൈദ്യശാസ്ത്ര രംഗത്തെ മഹത്തായ സേവനങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിച്ച പല പ്രഗത്ഭമതികളുമുണ്ട്. അലി ഇബ്‌നുഅബ്ബാസ്(ഹി.994) രചിച്ച കാമിലുസ്സനാ അഫിത്തിബ്ബ് എന്ന ഗ്രന്ഥം ലാറ്റിനിലേക്ക് വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. യൂറോപ്പില്‍ അതിനെ ഒരു അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥമായി കണക്കാക്കുന്നു. ഇബ്‌നുല്‍ ജസ്സാര്‍ (ക്രി.1009) രചിച്ച  സാദുല്‍ മുസാഫിര്‍ എന്ന ഗ്രന്ഥം ആന്തരിക രോഗങ്ങളെ പറ്റിയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇബ്‌നുല്‍ ഖാതിമ (ക്രി.1369) പകര്‍ച്ച വ്യാധികളെപ്പറ്റി പ്രത്യേക പഠനം നടത്തിയ വൈദ്യശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്. ഇബ്‌നു സഹ്ര്‍ (ക്രി. 1093) പ്രധാനമായും പഥ്യത്തെയും ആഹാരക്രമത്തെയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. മദ്ധ്യനൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ നേത്രചികിത്സയില്‍ വൈദഗ്ധ്യം നേടിയ ഭിഷഗ്വരനായിരുന്നു അലി ഇബ്‌നു ഈസാ. അദ്ദേഹം എഴുതിയ ‘തദ്കിറ’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ 130 നേത്രരോഗങ്ങളെയും അതിനുള്ള 143 മരുന്നുകളെയുംപറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. കണ്ണ് ഓപ്പറേഷനെപ്പറ്റി വിവരിക്കുന്ന  ഗ്രന്ഥകാരന്‍ മൂക്കില്‍ ശ്വസിപ്പിച്ചു ബോധം കെടുത്താന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നിനെപ്പറ്റി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അമ്മാറുല്‍ മൗസിലി (996-1020)യും കണ്ണുരോഗത്തെയും കണ്ണ് ഓപ്പറേഷനെയും പറ്റി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.


ഓപ്പറേഷനെപ്പറ്റി അബുല്‍ ക്വാസീം സഹാവി (ക്രി. 1013) രചിച്ച അത്തസ്‌രിഫ് ലിമന്‍ അജസ അനിത്തഅലിഫ’ എന്ന മുപ്പത് അദ്ധ്യായങ്ങളുള്ള ഗ്രന്ഥം പല യൂറോപ്യന്‍ ഭാഷകളിലേക്കും വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 200 ശസ്ത്രക്രിയാ ഉപകരണങ്ങളെപ്പറ്റി ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു. യൂറോപ്പില്‍ ശസ്ത്രക്രിയാപഠനത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക് ഏറ്റവും അധികം സഹായം നല്‍കിയ ഗ്രന്ഥമാണിത്. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷം ജന്മമെടുത്ത എല്ലാ ശ്‌സ്ത്രക്രിയാ വിദഗ്ധന്മാരും ഈ ഗ്രന്ഥമാണ് പ്രധാന സ്രോതസ്സായി ഉപോയഗിച്ചത്. പല വൈദ്യന്മാരും ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തി അപകടം സൃഷ്ടിക്കുന്നത് കണ്ടതുകൊണ്ടാണ് താന്‍ ഇത്തരം ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിക്കാന്‍ തയ്യാറായതെന്ന് സഹാവി പറയുന്നു. അവയവങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച ശരിയായ പഠനം നടത്തിയ ഭിഷാഗ്വരനത്രെ ഇബ്‌നുന്നഫീസ് (ക്രി.1288)

ആന്തരികാവയവങ്ങളെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം പൂര്‍വികരില്‍നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ പുതിയ ചിന്തകള്‍ പലതും അവതരിപ്പിച്ചു.
എന്നാല്‍ രണ്ടു പ്രഗത്ഭമതികളായ മുസ്‌ലിം ഭിക്ഷഗ്വരന്മാരാണ് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സംഭാവന ചെയ്തവരും പാശ്ചാത്യലോകത്ത് ഏറ്റവും അധികം അറിയപ്പെടുന്നവരും. ഒന്നാമത്തെ പണ്ഡിതന്‍ ജാലീനൂസുല്‍അറബ്’ (അറബികളുടെ ഗാലന്‍’ അബുത്ത്വിബ്ബുല്‍ അറബി അറബി വൈദ്യത്തിന്റെ പിതാവ്) എന്നീ വിശേഷണങ്ങള്‍ നല്‍കപ്പെടുന്ന അബൂബക്കര്‍ മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു സകരിയ്യ റാസി (ക്രി. 865) ആണ്. അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി പഠനം നടത്താനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികള്‍ സൂക്ഷിക്കാനുമായി അമേരിക്കയിലെ ബ്രസ്റ്റോണ്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ ഒരു പ്രത്യേകവിഭാഗം തന്നെയുണ്ട്. ഇസ്‌ലാമിന്റെ എന്നല്ല മദ്ധ്യ നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ തന്നെ ഏറ്റവും അധികം കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും സൃഷ്ടികളും നടത്തിയ മഹാനായ ഭിഷഗ്വരന്‍ എന്നാണ് ഫിലിപ്പ് ഹിറ്റി അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. റാസിയുടെ ഗവേഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൗതുകമുണര്‍ത്തുന്ന ഒരു സംഭവം ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. അബ്ബാറസി ഖലീഫയായിരുന്ന അള്ദുദ്ദൗല ബഗ്ദാദില്‍ ഒരു ഗവണ്‍മെന്റ് ആശുപത്രി നിര്‍മിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പറ്റിയ സ്ഥലം കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ റാസിയെയാണ് ചുമതലപ്പെടുത്തിയത്. അദ്ദേഹം കുറേ മാംസക്കഷണങ്ങള്‍ ബാഗ്ധാദിലെ വ്യത്യസ്ത പ്രദേശങ്ങളില്‍വെച്ച് ഏറ്റവും വേഗത്തില്‍ ചീഞ്ഞുനശിക്കുന്നത് എവിടെയെന്ന് പരീക്ഷിച്ചുനോക്കി ആ സ്ഥലം ഒഴിവാക്കി ഏറ്റവും വൈകി മാസം കേടുവരുന്ന സ്ഥലം കണ്ടുപിടിച്ചു.


യവന-റോമന്‍-പേര്‍ഷ്യന്‍ ഭാരതീയ വൈദ്യവിജ്ഞാനങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ സ്വായത്തമാക്കി പരീക്ഷണം നടത്തി റാസി പുതിയ വൈദ്യസിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു. ആഹാരംകൊണ്ട് ചികിത്സിച്ചു മാറ്റാവുന്ന രോഗത്തിന് മരുന്ന് ഉപയോഗിച്ചുകൂടെന്നും മരുന്നുകൊണ്ട് മാറ്റാവുന്ന രോഗത്തിന് ശസ്ത്രക്രിയ പാടില്ലെന്നും അദ്ദേഹം തറപ്പിച്ചുപറഞ്ഞു. വൈദ്യന്‍ രോഗിക്ക് സുഖമുണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുകയും തനിക്ക് വിശ്വാസമായില്ലെങ്കില്‍ പോലും രോഗം മാറുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ജനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നാണ് റാസിയുടെ പക്ഷം. രോഗം സുഖമമായശേഷം രോഗിക്ക് ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭക്ഷണസാധനത്തോട് കൂടുതല്‍ കൊതി തോന്നിയാല്‍ അത് വിലക്കുന്നതിന് പകരം സൂത്രം പ്രയോഗിച്ച് രോഗിയെ അതില്‍നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കണമെന്ന് റാസി പറയുന്നു. കുപ്പിയില്‍ മൂത്രം നിറച്ച് വൈദ്യനെ സമീപിക്കുന്ന സമ്പ്രദായമാണ് അന്ന് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാല്‍ രോഗം നിര്‍ണയത്തിന് അപൂര്‍വ്വ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ മാത്രമേ റാസി മൂത്രത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നുള്ളു. മെര്‍ക്കുറി പുരട്ടി ചികിത്സിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം ആദ്യം പരീക്ഷിച്ചത് റാസിയാണ്. കുരങ്ങുകളിലാണ് ആദ്യം അദ്ദേഹം ഈ പരീക്ഷണത്തിന് വിധേയമാക്കിയത്. ‘പനിനീര്‍പൂമണക്കുമ്പോള്‍ അബൂസൈദുല്‍ ബന്‍ജിക്ക് ബാധിക്കുന്ന രോഗം’ എന്ന ലേഖനത്തില്‍ റാസി അലര്‍ജി മുഖേനയുണ്ടാവുന്ന രോഗത്തെപ്പറ്റി ആദ്യമായി അറിവ് നല്‍കി.


റാസിയുടെ ഒരു ചികിത്സാനുഭവം ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു: കഷണ്ടി ബാധിച്ച ഒരാള്‍ എന്നെ സമീപിച്ചു. ഒരു പരുക്കന്‍ ശീലകൊണ്ട് രക്തം പൊടിയുംവരെ തല ഉരസാന്‍ ഞാന്‍ കല്‍പിച്ചു. ശേഷം ഉള്ളി ഉരസാനും. അയാള്‍ പലവട്ടം അതാവര്‍ത്തിച്ചു. അമിതമായത് കാരണം കടുത്ത വേദന. അപ്പോള്‍ കോഴിയുടെ നെയ്യ് പുരട്ടാന്‍ കല്‍പിച്ചു. വേദന ശമിച്ചു, മുടി മുളച്ചു. പണ്ടത്തേക്കാള്‍ കറുത്തു തിങ്ങിയ തലമുടി.


റാസിയുടെ സുപ്രസിദ്ധകൃതിയായ അല്‍ജൂദ്‌രിയ്യ വല്‍ഹസബ (സ്മാള്‍ പോക്‌സും മീസ്ല്‍സും) ആ വിഷയത്തിലുള്ള ആദ്യത്തെ പുസ്തകമാണ്. 1498നും 1866നുമിടക്ക് ഇംഗ്ലീഷില്‍ അതിന്റെ നാല്‍പത് വിവര്‍ത്തനപതിപ്പുകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 1856ല്‍ ആണ് അതിന്റെ ഫ്രഞ്ച് വിവര്‍ത്തനം പ്രസിദ്ധീകൃതമായത്. ‘ദരിദ്രന്മാരുടെ വൈദ്യം’ എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ വൈദ്യന്മാരില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് എങ്ങനെ ചികിത്സ നടത്തണമെന്ന വിഷയമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. വിവിധ വൈദ്യവിജ്ഞാന ശാഖകളിലായി 224 ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.


മെഡിക്കല്‍ വിജ്ഞാനരംഗത്ത് ലോകത്തിന്റെ കനത്ത സംഭാവനകള്‍ അര്‍പ്പിച്ച രണ്ടാമത്തെ പണ്ഡിതന്‍ ഇബ്‌നുസീന (ക്രി.980-1037) ആണ്. അദ്ദേഹം രചിച്ച ‘അല്‍ഖാനൂന്‍ ഫിത്തിബ്ബ്’ എന്ന ഗ്രന്ഥം ഇന്നും വൈദ്യവിജ്ഞാനത്തില്‍ ഒരു അടിസ്ഥാന രേഖയായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ആറ് നൂറ്റാണ്ടുകളോളം യൂറോപ്യന്‍ സര്‍വകലാശാലകളില്‍ ആധിപത്യം പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥം ഇന്നും മെഡിക്കല്‍കോളേജുകളില്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. 25 വാള്യങ്ങളുള്ള ഈ ബ്രഹത് ഗ്രന്ഥത്തില്‍ മതം, രാഷ്ട്രീയം, പ്രകൃതി ശാസ്ത്രം, അഭൗതികജ്ഞാനം, മ്യൂസിക്, വൈദ്യം, രസതന്ത്രം, പറിച്ചെടുക്കാവുന്ന മരുന്നുകള്‍ തുടങ്ങിയ ഒട്ടേറെ വിഷയങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായത്തില്‍ മഹാരോഗങ്ങള്‍, അവ നിര്‍ണയിക്കുന്നവിധം അവയുടെ ചികിത്സ, കുത്തിവെപ്പ്, ആരോഗ്യശാസ്ത്രം, രോഗപ്രതിരോധ നടപടികള്‍, കൊമ്പുവെക്കല്‍, ചൂടുവെക്കല്‍, ഉഴിച്ചില്‍ തുടങ്ങിയ ചികിത്സാവിധികളാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ശ്വാസകോശങ്ങള്‍ക്കും നെഞ്ചിനും കൂടുതല്‍ ശക്തി നല്‍കാന്‍ ഗാഢമായി ശ്വാസോഛാസം നടത്താനും ഇടക്കിടെ ഉറക്കെ അട്ടഹസിക്കാനും ഇബ്‌നുസീനാ ഉപദേശിക്കുന്നു.


മൂന്നാം അധ്യായത്തില്‍ ലൈംഗികരോഗങ്ങള്‍, സ്വഭാവ വൈകൃതങ്ങള്‍, പ്രേമപാരവശ്യം മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങള്‍ എന്നിവ വിവരിക്കുന്നത്. നാലാം അധ്യായത്തില്‍ പഥ്യം, ഓപ്പറേഷന്‍, സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍, ചര്‍മ്മവും മുടിയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടവിധം എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അഞ്ചാം അധ്യായത്തില്‍ 760 മരുന്നുകളുടെ ചേരുവകള്‍ കൃത്യമായി പറയുന്നുണ്ട്. ഓരോ മരുന്നിന്റെയും രൂപം രുചി, നിറം, മണം എന്നിവ അദ്ദേഹം വെവ്വേറെ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു സ്ത്രീ മുലകൊടുക്കുമ്പോള്‍ പാലിക്കേണ്ട ക്രമങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രത്യേകം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്‌പോലെ വൈദ്യശാസ്ത്രഗ്രന്ഥം ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ രചിച്ചിട്ടില്ല. റോമില്‍ അച്ചടിച്ച ഈ ഗ്രന്ഥം 12ാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ലാറ്റിനിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. 15ാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ അതിന്റെ 16 പതിപ്പുകളും 20ാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ 20 പതിപ്പുകളും പുറത്തുവരികയും ചെയ്തു. 18 ാം നൂറ്റാണ്ടുവരെയും യൂറോപ്യന്‍ സര്‍വകലാശാലകളില്‍ അത് പാഠ്യപുസ്തകമായിരുന്നു.


മനശ്ശാസ്ത്ര ചികിത്സയില്‍ അതിവിദഗ്ധനായിരുന്ന ഇബ്‌നുസീനയുടെ രോഗനിര്‍ണ്ണയ സാമര്‍ഥ്യം തെളിയിക്കുന്ന ഒരു സംഭവം: ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും മെലിയുന്നു. രോഗം കണ്ടുപിടിക്കുന്നതില്‍ വൈദ്യന്മാരെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടു. അവസാനമാണ് രോഗിയെ ഇബിനുസീനായുടെ അടുത്തെത്തിക്കുന്നത്. ശാരീരികമായി ഒരു തകരാറുമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടുപിടിച്ചു. പിന്നെ മനശ്ശാസ്ത്രപരമായ അന്വേഷണം നടത്തി. അവന്‍ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെപ്പറ്റി ശരിക്കറിയാവുന്ന ഒരു ഗ്രാമത്തലവനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. അയാളോട് ഗ്രാമത്തിലെ ഓരോ വില്ലകളെപ്പറ്റിയും ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു വില്ലയുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് യുവാവിന്റെ നാഡിമിടിപ്പില്‍ മാറ്റം. പിന്നെ ഗ്രാമത്തലവന്‍ ആ വില്ലയിലെ ഓരോ വീടിന്റെയും പേര് പറഞ്ഞു. ഒരു വീടിന്റെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നാഡിമിടുപ്പിന് വലിയ മാറ്റം. കൂടുതല്‍ ശക്തമാകുന്നു. പിന്നെ ആ വീട്ടില്‍ താമസിക്കുന്ന ഓരോ അംഗത്തിന്റെയും പേര് പറഞ്ഞു. ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നാഡിമിടിപ്പ് പിന്നെയും കൂടുതല്‍ ശക്തമാകുന്നു. യുവാവിന്റെ മുഖത്ത് ഭാവഭേദം. ഒട്ടാകെ ഒരു അസ്വസ്ഥത. ഇബ്‌നുസീനാ രക്ഷിതാക്കളോട് പറഞ്ഞു: ‘ഇതാണ് രോഗം, ഈ പെണ്‍കുട്ടിയെ അവന് വിവാഹം കഴിച്ചുകൊടുക്കുകയാണ് ഏക ചികിത്സ.’ അല്‍ഖാനൂന്‍ പോലെ ഇബ്‌നുസീനാക്ക് മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ഗ്രന്ഥം കൂടിയുണ്ട്, അശ്ശിഫാ. വൈദ്യശാസ്ത്രത്തില്‍ ഒട്ടാകെ നൂറില്‍ അധികം ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുസ്‌ലിം ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ പഠനഗവേഷണങ്ങളുടെ അടിത്തറയിലാണ് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം കെട്ടിപ്പടുത്തിട്ടുള്ളതെന്ന് നിഷ്പക്ഷമതികളായ എല്ലാ ചരിത്രകാരന്മാരും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

Posted On Wednesday, 28 February 2018 11:53 Written by

Kuwait Indian Islahi Centre is a voluntary organization of Indian expatriates since 2002. It is operating under the supervision of Kuwait Ministry of Awqaf and Islamic affairs and affiliated to Embassy of India.